Ο Γαύρος Μαρινάτος είναι κάτι σαν το Γιαπωνέζικο Σούσι αλλά βέβαια ο γαύρος δεν είναι εντελώς ωμός, γιατί όταν το ψάρι μαρινάρεται σε κάποιο οξύ π.χ. ξύδι ή λεμόνι και ουσιαστικά ψήνεται σ’ αυτό.
Με το ελαιόλαδο, σκορδάκι και ρίγανη γίνεται το τέλειο μεζεδάκι για ουζάκι.
Το κάρδαμο είναι αυτοφυές φυτό και τα φύλλα του φύονται κοντά στη βάση του έχουν δυνατή πικάντικη γεύση και χρησιμοποιούνται σε σούπες, σαλάτες και διάφορα γαρνιρίσματα.
Τα Αυγά γεμιστά είναι μια παραλλαγή της κλασικής συνταγής, με σπιτική μαγιονέζα από ελαιόλαδο και τζατζίκι και γαρνιτούρα από ελιές Καλαμών, πιπεριές και κάπαρη.
Αυτή η Πασχαλινή Μαρουλοσαλάτα γίνεται πολύ εύκολα με διάφορά άλλα λαχανικά και αρωματικά και φυσικά με αυγά που περίσσεψαν από το Πάσχα!
Τα σεφταλιά είναι μακρόστενα μπιφτεκάκια που γίνονται με χοιρινό κιμά, αρωματικά και μπαχαρικά και μετά ψήνονται στα κάρβουνα.
Αυτή η Πατατοσαλάτα με Χταπόδι είναι ένα από τα αγαπημένα μου Σαρακοστιανά φαγητά. Αφού ψήσω το χταπόδι, το φτιάχνω με πατάτες ψητές, κρεμμυδάκια φρέσκα, μαϊντανο και εξτρά παρθένο ελαιόλαδο.
Τη συνταγή για την Αγιορείτικη Τηγανιά μου την έδωσαν σε μια ταβέρνα που επισκεφτήκαμε στη Θεσσαλονίκη. Φαντάζομαι θα υπάρχουν διάφορες εκδοχές αλλά ήταν ένα πολύ νόστιμο ορεκτικό.
Ο πουρές γλυκοκολοκύθας με πατάτα είναι ένα πιάτο που συνδυάζει μαγειρεμένη κολοκύθα και πατάτες, οι οποίες πολτοποιούνται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν ένα λείο και κρεμώδες μείγμα.
Όταν πρόκειται για μια σαλάτα που όχι μόνο είναι γεμάτη με ζωηρά χρώματα, αλλά προσφέρει και μια υπέροχη γεύση, αυτή η Σαλάτα μου με σπανάκι γίνεται το επίκεντρο της συζήτησης.
Οι πατάτες, με την επιστημονική ονομασία «Στρύχνον το κονδυλόρριζον» ή αλλιώς γεώμηλα, όπως είναι η παλιά τους ονομασία, πρωτοεμφανίστηκαν στην Ελλάδα μετά την απαλευθέρωση και επί εποχής του Καποδίστρια.
