Γαύρος λαδορίγανη και Πατατοσαλάτα

Ο γαύρος είναι ένα από τα αγαπημένα μου μικρά ψαράκια, ο οποίος εκτός του ότι είναι ένα πολύ φτηνό ψάρι το οποίο γίνεται νοστιμότατο όταν μαγειρευτεί σωστά, κάνει και καλό σε όσους έχουν καρδιαγγειακά νοσήματα.

Ο γαύρος, όπως και άλλα μικρά ψαράκια, όπως η σαρδέλα και η μαρίδα είναι καλή πηγή Ωμέγα 3 πολυακόρεστων λιπαρών οξέων, τα οποία δεν αυξάνουν τη χοληστερίνη, ενώ παράλληλα βοηθούν στη μείωση των τριγλυκεριδίων στο αίμα.

Σε συνδυασμό με τα άλλα υλικά που περιέχει αυτό το φαγητό, όπως ελαιόλαδο (πλούσια πηγή μονο­ακόρεστων λιπαρών οξέων και βιταμίνης Ε), ντομάτα (λυκοπένιο), σκόρδο ­(αλισίνη) γίνεται ένα φαγητό πλούσιο σε αντιοξειδωτικά συστατικά που προστατεύουν τα αγγεία και την καρδιά.

Γαύρος λαδορίγανη

Χρόνος προετοιμασίας: 30 λεπτά

Χρόνος ψησίματος : 40 λεπτά

Μερίδες: 4

Yλικά:

• 1 κιλό γαύρο
• ¼ κούπας χυμό λεμόνι (1 ζουμερό λεμόνι)
• ½ κούπα ελαιόλαδο (κρατάμε 2- 3 κουταλιές)
• Ρίγανη
• Αλάτι
• Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• 1 – 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
• 6 ντομάτες τσαμπάτες

Εκτέλεση

1. Αφαιρούμε το κεφάλι και τα εντόσθια από το γαύρο και τον πλένουμε καλά.
2. Τον αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε το σκόρδο, το χυμό λεμονιού, το ελαιόλαδο, τη ρίγανη και το αλατοπίπερο. Τον αφήνουμε να μαριναριστεί τουλάχιστον ½ ώρα.
   Κόβουμε τις ντομάτες σε φέτες και στρώνουμε μια στρώση από κάτω.
3. Βάζουμε το γαύρο στη σειρά σε ένα πυρέξ και τον περιχύνουμε με τη μαρινάδα. Τοποθετούμε τις υπόλοιπες ντομάτες από πάνω, τις πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, ρίγανη και το υπόλοιπο ελαιόλαδο.
4. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για μισή ώρα. Μόλις πάρει λίγο χρώμα η ντομάτα, τον ανακατεύουμε προσεκτικά να μη διαλυθεί, βρέχοντας τον με το ζουμάκι και τον ψήνουμε για άλλα 10 λεπτά.

Μπορούμε να σερβίρουμε το γαύρο σαν μεζεδάκι αλλά με μια χορταστική και υγιεινή πατατοσαλάτα γίνεται ένα κυρίως πιάτο πολύ νόστιμο, μπορώ να πω καλύτερο από τις πατατοσαλάτες με μαγιονέζα.

Εάν δεν έχετε φούρνο μικροκυμάτων, τις πατάτες θα τις τυλίξετε σε αλουμινόχαρτο και θα τις ψήσετε στο φούρνο περίπου 1 ώρα στους 200 βαθμούς.

Πατατοσαλάτα – Συνταγή της Ήβης

Χρόνος προετοιμασίας: 10 λεπτά

Χρόνος ψησίματος : 10 λεπτά (στο φούρνο μικροκυμάτων)

Μερίδες: 4

Υλικά:

• 4 μέτριες πατάτες
• 2 κρεμμυδάκι φρέσκο
• 4 κουταλιές μαϊντανό, ψιλοκομμένο
• 5 αγγουράκια τουρσί
• 2 κουταλιές κάπαρη
• Ρίγανη

Σάλαντ ντρέσσινγκ:

• 1/3 κούπας ελαιόλαδο
• ½ κουταλάκι σιναπόσπορο
• Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• 1 μικρή σκελίδα σκόρδο

Εκτέλεση:

1. Πλένουμε τις πατάτες καλά και τις ψήνουμε με τη φλούδα.
2. Βάζουμε όλα τα υλικά για το ντρέσσινγκ στο μούλτι και τα δουλεύουμε μέχρι να λιώσει το σκόρδο.
3. Ξεφλουδίζουμε τις πατάτες όσο είναι ακόμη ζεστές και τις περιχύνουμε με το ντρέσσινγκ.
4. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύουμε. Πασπαλίζουμε με λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και ρίγανη από πάνω.

Tags: Γαύρος, Σαλάτες, Ψάρια & Θαλασσινά

Κατά το πρόσφατο ταξίδι μου στην Κύπρο, πήγαμε για μια βόλτα στο χωριό του γαμπρού μου.   Στη διαδρομή περάσαμε από το χωριό της μητέρας μου, τις Kυβίδες που βρίσκεται στο δρόμο που οδηγεί στα κρασοχώρια της επαρχίας Λεμεσού.

Ο οικισμός των Πάνω Κυβίδων, σύμφωνα με τη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, «υπήρχε τουλάχιστον από την περίοδο της φραγκοκρατίας» και συνδέεται με τη μεσαιωνική οικογένεια ντε Κεβίδες (de Quevides).

Ο ντε Μας Λατρί αναφέρει πως το χωριό, την περίοδο της φραγκοκρατίας, ανήκε στους κόμητες της Έδεσσας. Ο ίδιος συμπληρώνει πως το 1468, οι Πάνω Κυβίδες, όπως και τα χωριά Λυσός, Περιστερώνα και Πελαθούσα, δωρίθηκαν από το βασιλιά της Κύπρου Ιάκωβο Β΄ στη μητέρα του, Μαριέττα της Πάτρας.   Για την πράξη αυτή του Ιακώβου Β΄, γράφτηκαν τα εξής στην Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια : «πιθανώς ο βασιλιάς Ιάκωβος είχε πάρει τότε το χωριό από τον Έκτορα ντε Κεβίδες (εάν το χωριό ανήκε σ’ αυτόν). Ο Έκτωρ ντε Κεβίδες, αξιωματούχος του βασιλείου, είχε θανατωθεί ως προδότης από τον Ιάκωβο, λίγα χρόνια πιο πριν (το 1461) γιατί είχε ταχθεί με το μέρος της αντιπάλου του Ιάκωβου, βασίλισσας Καρλόττας».

Στο κολάζ επάνω αριστερά βλέπετε την προτομή της αγωνίστριας του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1955 -1959, Αγγελικής Σωτηρίου, γνωστή με το όνομα Φιλήμων. Κάτω αριστερά βλέπετε το μεσαιωνικό εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού και κάτω δεξιά το καφενείο της Κυρά-Αγγελικής.

Το χωριό είναι σε υψόμετρο, έχει ωραία θέα και κλίμα και επειδή είναι πολύ κοντά στην πόλη της Λεμεσού, όπως μπορείτε  να δείτε στο κολάζ κτίζονται πολλά καινούργια σπίτια, και πολλοί έχουν εκεί τις εξοχικές ή μόνιμες κατοικίες τους.

Η επαρχία Λεμεσού ήταν το κέντρο παραγωγής και εμπορίας κρασιού στην Κύπρο. Η καλλιέργεια του αμπελιού στην Κύπρο είναι ένα τόσο αρχαίο επάγγελμα όσο είναι αρχαία τα βασίλεια της Αμαθούντας και του Κουρίου και βαθιές οι ρίζες των ανθρώπων της. Από διάφορες ιστορικές αναφορές, είναι επιβεβαιωμένο ότι η Κύπρος παράγει κρασί για περισσότερο από 4.000 χρόνια.  Οι αρχαίοι, λάτρεις της φύσης και της ομορφιάς, διάλεξαν το γνωστότατο κρασοπαραγωγό νησί της Κύπρου σαν κέντρο λατρείας της Αφροδίτης, θεάς της γονιμότητας και του έρωτα, καθώς και του Διόνυσου, Θεού του κρασιού.

Ο μεγάλος τραγικός συγγραφές Ευριπίδης, διαλέγει «τις ομαλές πλαγιές» του Ολύμπου στην Κύπρο για κατοικία των Μουσών, των Χάριτων και του Βάκχου που είναι πάντα έτοιμοι για κάθε γιορτή και χαρούμενο γλέντι.

Οι μεγάλοι σε διάρκεια γιορτασμοί για τη λατρεία της Αφροδίτης, συμπίπτουν ή ακολουθούνται από τους γιορτασμούς για τη λατρεία του Διόνυσου, θεού της χαράς, του κεφιού και της φύσης γενικά.

Ο γεωγράφος Στράβωνας στο βιβλίο 14 αναφέρεται στα ωραία κυπριακά κρασιά, ο φυσιολόγος Πλίνιος στο βιβλίο 14, κεφάλαιο 7 περιλαμβάνει το όνομα της Κύπρου σε μια λίστα παραγωγών χωρών ακριβών κρασιών, ο Ησίοδος τον 8^ο αιώνα π.Χ. αναφέρεται σ’ αυτό το κρασί σαν “Κυπριακή Μάννα”. ο Άγιος Γρηγόριος μιλά για την αφθονία των κυπριακών κρασιών, ο Απόνιος αναφέρεται στα μεγάλα τσαμπιά των κυπριακών σταφυλιών και δικαίως έχει την παλαιότερη παράδοση από οποιοδήποτε άλλο κρασί σ’ ολόκληρο τον κόσμο».

Σχεδόν όλες οι εξαγωγές κρασιού και οινοπνευματωδών γίνονταν από την αρχή μέσω του λιμανιού της Λεμεσού.  Στη Λεμεσό βρίσκεται επίσης και η περιοχή παραγωγής της κουμανδαρίας, που είναι ένα πραγματικό κρασί το οποίο φέρει το όνομα της περιοχής προέλευσης του.  Ο τρόπος παρασκευής της κουμανδαρίας είναι σήμερα ο ίδιος όπως εδώ και πολλούς αιώνες πριν.  Στην επαρχία Λεμεσού βρίσκονται ακόμη και οι δύο γνωστότατες περιοχές παραγωγής επιτραπέζιων σταφυλιών ποιότητας, τα κρασοχώρια και η Πιτσιλιά.

Η Λεμεσός είναι κοινά αναγνωρισμένη σαν η κρασοπαραγωγός πόλη της Κύπρου.  Το 1987 το Διεθνές Γραφείο Αμπελιού και Κρασιού εισηγήθηκε την ανακήρυξη της Λεμεσού σε «Πόλη του Αμπελιού και του Κρασιού».  Στις 31 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου κατά τη Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Μαρίνο της Ιταλίας, η Λεμεσός ανακηρύχθηκε σε «Πόλη του Αμπελιού και του Κρασιού» και ο Πρόεδρος του Διεθνούς Γραφείου Αμπελιού και Κρασιού βράβευσε με μετάλλιο και τιμητικό δίπλωμα το Δήμαρχο Λεμεσού.

Η «κουμανταρία», που είναι ένα από τα καλύτερα Κυπριακά κρασιά, το οποίο παράγεται στην Κύπρο για χιλιετίες από σταφύλια από ποικιλίες ξυνιστέρι και μαύρο που έχουν εκτεθεί στο ήλιο.

Σύμφωνα με την ιστορία, κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, όταν ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος το 1191 πήγαινε προς τους Αγίους τόπους, μεγάλη θαλασσταραχή  ανάγκαζει αυτον και τους άντρες του να βρούν καταφύγιο στην Κύπρο.  Δεν αργεί όμως να έρθει σε ρίξη με τον τότε Βασιλέα της Κύπρου, Ισαάκιο Κομνηνό και στη συνέχεια κατακτάει το νησί.   Κτίζει το Κάστρο του στο Κολόσσι (το χωριό της γιαγιάς μου από την πλευρά της μητέρας μου) και εκεί παντρεύεται τη Βερεγγάρια και στους γάμους τους απολαμβάνουν αυτό το υπέροχο τοπικό κόκκινο κρασί.  Ο Ριχάρδος ονομάζει αυτό το κρασί ως “Το κρασί των Βασιλέων και ο Βασιλιάς των Κρασιών”.

Μέχρι το τέλος του αιώνα, πουλάει το νησί στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών και αυτοί με τη σειρά τους στον Γκυ Ντε Λουσιγνάν.  Παρόλα αυτά κρατούν ένα φέουδο κοντά στη Λεμεσό, όπου καλλιεργούν αμπέλια.   Το φέουδο αναφέρεται ως «Μεγάλη Διοίκησή - La Grande Commanderie», για να το ξεχωρίζουν από δύο άλλα μικρότερα φέουδα, ένα στην Πάφο και ένα στην Κυρήνεια.  Οι Ναϊτες Ιπποτές μαθαίνουν να παρασκευάζουν το κρασί και αρχίζουν να το εξάγουν στους Βασιλικούς Οίκους της Ευρώπης, όπου γίνεται γνωστό με την ονομασία Κομανταρία και η περιοχή όπου το καλλιεργούσαν έμεινε γνωστή μέχρι τις μέρες μας σαν Κουμανταρία.  Σύμφωνα με ένα θρύλο, το 1223 «η κουμανταρία στέφθηκε από το Βασιλιά της Γαλλίας, Βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο, ως «ο απόστολος των κρασιών».

Η φήμη της Κουμανταρίας εξαπλώνετε σε όλην την Ευρώπη και Γάλλοι και Πορτογάλλοι έμποροι της εποχής μεταφέρουν μοσχεύματα Κυπριακών ποικιλιών κρασιών στη χώρα τους.  Οι Πορτογάλλοι  καλλιεργούν τα μοσχεύματα στο νησί Madeira, όπου ευδοκιμούν και φτιάχνουν το γλυκό και πολύ γνωστό σήμερα κρασί Madeira. Την πληροφορία αυτή, ότι δηλαδή το κρασί Madeira οινοποιείται από σταφύλια που προέρχονται από κυπριακά μοσχεύματα αμπέλου, δίδουν οι ίδιοι οι οινοπαραγωγοί της περιοχής, μέσω μιας ειδικής καρτέλας που προσαρτούν στον λαιμό της φιάλης.  Το Ουγγρικό κρασί Tokay  και το Ιταλικό Marsala είναι παρόμοια περίπτωση.

Ο Θεοβάλδος Β’ της Καμπανίας (Thibaud de Blois / Thibaut IV le Grand,) ή Θεοβάλδος ο μέγας ήταν 4ος κόμης του Μπλουά και Κόμης της Καμπανίας, όταν επέστρεφε από τις Σταυροφορίες, επισκέφτηκε στην Κύπρο τη ξαδέλφη του, Αλίκη, Βασίλισσα της Κύπρου.  Έμεινε έκθαμβος από το ωραίο κρασί, τους Αμπελώνες και τα τριατάφυλλα της Κύπρου,  Σαν δώρο η Αλίκη του έδωσε να φυτέψει τριαντάφυλλα και ρόδα.  Τα φύτεψε στην περιοχή της Μάρνης και από αυτά τα αμπέλια άρχισε η παραγωγή της Σαμπάνιας.

Πηγές: Wikipedia, Δήμος Λεμεσού,  Κοινότητα Πάνω Κυβίδων, Κυπριακό Οινομουσείο, Google Maps.

Χοιρινό με πράσα, βανίλιες και Κουμανδαρία

Έχω πειραματιστεί με την Κουμανταρία πολλές φορές, αν και δεν έχω βάλει ακόμη πολλές συνταγές.

Αυτή είναι μια συνταγή που έκανα κατά τη διάρκεια του περασμένου καλοκαιριού, όταν πειραματιζόμουν τότε με ποσαρισμένα φρούτα και κρασί. Το χοιρινό το μαγείρεψα σε σωτέζα μαζί με πράσα και κρεμμύδια φρέσκα και το έσβησα με Κουμανταρία και χυμό cranberry. Ποσάρισα τις βανίλιες ξεχωριστά και αφού ψήθηκε το κρέας έβαλα και τα φρούτα. Στη συνέχεια έλιωσα τα φρούτα και έδεσα της σάλτσα με ένα ρου.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να βάλω τη συνταγή, αλλά όπως έχω ξαναπεί πολύ ευχαρίστως να σας τη στείλω με e-mail.

Η Αϊτή εξακολουθεί να χρειάζεται βοήθεια!

Στο πλαϊνό μέρος του site έχω προσθέσει ένα widget και όποιος θέλει μπορεί να συνεισφέρει για τα θύματα του σεισμού στην Αϊτή. Όσοι έχετε μπλογ, παρακαλείσθε να προσθέσετε και εσείς αυτό το widget για να μπορούν οι αναγνώστες σας να βοηθήσουν το λαό της Αϊτής. Για να ενημερωθείτε για το έργο που γίνεται μπορείτε να επισκεφθείτε το site τους.

Αυτός είναι ο κώδικας HTML εάν δεν έχετε το χρόνο να ψάξετε το site τους.

<script src=”http://static.poprule.com/js/imc.js“>{”brand”:”thin”}</script>

Tags: διακοπές, Κουμανδαρία, Κυπριακό Κελάρι, Ταξίδια, φωτογραφίες, Χοιρινό

Γεια σας.  Γύρισα από την Κύπρο, μετά από μια σύντομη επίσκεψη στους συγγενείς μου για λίγες μέρες. Παρόλο που ο καιρός δεν ήταν πολύ καλός, κυρίως συννεφιά και κρύο, πέρασα πάρα πολύ καλά. Οι μέρες πέρασαν τόσο γρήγορα και όλος ο χρόνος μου ήταν πολύ γεμάτος, με επισκέψεις σε όλους τους συγγενείς και φυσικά με πολύ φαγητό, όπου και αν πήγαινα.

Την Κυριακή ήταν η γιορτή του Αγίου Αντωνίου, γι ‘αυτό πήγαμε στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, στη Λεμεσό. Ο Άγιος Αντώνιος ήταν η παλιά ενορία μας πριν να κτιστεί η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη πιο κοντά στο σπίτι μας και στον Άγιο Αντώνιο είχα βαπτιστεί. Η εκκλησία βρίσκεται στον πρώην τουρκικό μαχαλά και μπορείτε να δείτε το τζαμί ακριβώς πίσω από το καμπαναριό της εκκλησίας.  Φυσικά, όπως και στην Ελλάδα είχε πανηγύρι γύρω από την εκκλησία και εκείνο που χάρηκα ήταν ότι ήταν ακριβώς όπως το θυμάμαι, με αυτοσχέδιους πάγκους να πουλάνε τοπικά προϊόντα και όχι όπως στην Ελλάδα που το πανηγύρι το καταλαμβάνουν μόνο οι αλλοδαποί μικροπωλητές και θυμίζει πιο πολύ λαϊκή αγορά.

Στο πανηγύρι πήγαμε την Κυριακή το πρωί και θέλω να γνωρίσετε μερικά από τα τοπικά προϊόντα που πουλάνε στα Κυπριακά πανηγύρια.

Μερικά από τα αγαπημένα μου είναι οι λουκουμάδες, που διαφέρουν πολύ από τους Ελληνικούς κυρίως γιατί γίνονται με πατάτα και συρόπι.  Τα σιάμισιη που είναι φύλλο γεμιστό με κρέμα αρωματισμένη με μαστίχα και ροδόνερο, οι πόμπες που είναι σαν τους λουκουμάδες αλλά πιο μακρουλοί, οι πισίες και οι κούπες.

Άλλα παραδοσιακά προϊόντα που μπορείτε να αγοράσετε στο πανηγύρι:

Το χοιρινό κρέας είναι πολύ δημοφιλές στην Κύπρο και τα παλιά χρόνια, πριν από τα ψυγεία, συντηρούσαν το κρέας με διάφορους τρόπους για να έχουν κρέας όλο το χρόνο. Αλάτιζαν το κρέας για να το συντηρήσουν και το έβαζαν μέσα σε κόκκινο κρασί και τα περισσότερα Κυπριακά αλλαντικά έχουν αυτή τη χαρακτηριστική γεύση του κρασιού.

Η Λούντζα γίνεται από χοιρινό φιλέτο. Μετά την αρχική αλάτιση και μαρινάρισμα σε κόκκινο ή λευκό κρασί, τυλίγεται με κόλιανδρο και το κρέας γίνεται καπνιστό. Παρότι πρέπει να μείνει αρκετό καιρό να ωριμάσει τρώγεται και φρέσκια, με πιο ήπια γεύση.   Τρώγεται ωμή ή ψήνεται στα κάρβουνα, τηγανητή με αυγά, ή μέσα σε σάντουιτς ή απλώς σαν ένας ωραίος μεζές.

Το Χοιρομέρι έχει πιο έντονη γεύση από τη λούντζα και γίνεται από το μπούτι και αυτό γίνεται καπνιστό και ξηραίνεται στον αέρα και αυτό που το χαρακτηρίζει είναι η γεύση του κρασιού. Σε μη ορεινές περιοχές, το ίδιο το κρέας που χρησιμοποιείται για χοιρομέρι κόβεται σε λωρίδες κατά μήκος των μυών και αποξηραίνεται στον ήλιο και γίνεται παστό.

Τα Κυπριακά Λουκάνικα γίνονται από τη σπάλα και το κρέας δεν γίνεται κιμάς αλλά κόβεται σε μικρά κομμάτια περίπου 1 εκ. με λίγη ποσότητα ψιλοκομμένο λίπους, τα οποία μαρινάρονται σε κρασί και στη συνέχεια αφού γεμίσουν τα έντερα, τα καπνίζουν. Τα μπαχαρικά που μπαίνουν στα Κυπριακά λουκάνικα είναι το μαύρο πιπέρι, ο κόλιαντρος, το κύμινο και ο σιήνος (σχοίνος).

Η Τσαμαρέλλα γίνεται από κατσικίσιο κρέας, το οποίο ξηραίνεται στον ήλιο.  Παρόλο που εμφανισιακά δεν είναι και ό,τι καλύτερο, είναι έδεσμα εξαιρετικής νοστιμιάς και θεωρείται εξαιρετικός μεζές, ιδιαίτερα με ζιβανία.  Η τσαμαρέλλα γίνεται από το μηρό του ζώου που είναι τελείως άπαχο.  Το κρέας κόβεται σε λωρίδες, καλύπτεται με αλάτι και ρίγανη και το αφήνουν στον ήλιο για 7-10 ημέρες, μέχρι να στεγνώσει.

Το απόχτι είναι ένα είδος παστουρμά και γίνεται κυρίως με μοσχαρίσιο φιλέτο και μερικές φορές γίνεται και με χοιρινό φιλέτο. Το κρέας  μαρινάρεται για 24 ώρες σε ξύδι από κόκκινο κρασί. Στη συνέχεια καλύπτεται με διάφορα καρυκεύματα, συμπεριλαμβανομένων μαύρο πιπέρι, πάπρικα, κύμινο και κανέλα και φυσικά αυτό που του δίνει ιδιαίτερο άρωμα είναι το σκόρδο.  Το απόχτι μετά το κρεμάνε μέχρι να στεγνώσει σε δροσερό, καλά αεριζόμενο χώρο.

Άλλα προϊόντα που φαίνονται στο κολλάζ ξεκινώντας από πάνω αριστερά είναι:

1. Τα αρκατένα είναι κουλούρια φρέσκα ή ξερά και γίνονται από εκχύλισμα ρεβιθιών το οποίο χρησιμοποιείται σαν μαγιά. Το ψωμί είναι αρωματισμένο με μαχλέπι, κανέλα, μοσχοκάρυδο και ροδόνερο με μικρή ποσότητα ζάχαρης.  Είναι πολύ γευστικά και νόστιμα και ειδικά τα παξιμάδια είναι τόσο αφράτα που λιώνουν στο στόμα.
2. Σπόροι κολίανδρου.
3. Διάφορα όσπρια, όπως φασόλια όλων των ειδών, κουκιά, ρεβύθια και λουβάνα (φάβα).
4. Τραχανάς.
5. Σιουσιούκος.
6. Παστέλλι από τερατσόμελο (χαρουπόμελο).
7. Παστέλλι με μέλι και ξηρούς καρπούς.
8. Σισαμόπιττες (πιτούλες από σουσάμι).
9. Σταφίδες διάφορες, όπως σουλτανίνας, μαύρης σταφίδας κλπ.
10. Ξηροί καρποί, όπως αμύγδαλα, καρύδια, φιστίκια, φουντούκια, φιστίκια χαλεπιανά (Αιγινίτικα).
11. Αποξηραμένα φρούτα, όπως σύκα, βερίκοκα, δαμάσκηνα κλπ.
12. Λουβάνα (φάβα).

Χθες μαγείρεψα σούπα λουβάνα, την οποία όμως έφτιαξα με δική μου συνταγή. Ο παραδοσιακός τρόπος που γίνεται αυτή η σούπα είναι αφού βράσει η φάβα με ρύζι μέχρι να μαλακώσει, στη συνέχεια ετοιμάζουμε τηγάνιση (σύβραση) με καραμελωμένα κρεμμύδια που τα προσθέτουμε στη σούπα προς το τέλος μαζί με χυμό λεμονιού.

Χθες το βράδυ φάγαμε ψημένο σάντουιτς με Κουλούρι Αρκατένο και με χαλούμι, λούντζα και ντομάτα.

Σήμερα πάλι είχα πολλές δουλειές να κάνω και είχα και ραντεβού στον οδοντίατρο, γι’ αυτό ετοίμασα  ένα εύκολο φαγητό με ζυμαρικά και χρησιμοποίησα από το πέστο δυόσμου και δυόσμο στο λάδι που έφτιαξα το καλοκαίρι και, φυσικά, έβαλα μέσα λούντζα και χαλούμι που έφερα από την Κύπρο.

Φουσσίλι αλά Κυπριακά, συνταγή της Ήβης

Χρόνος προετοιμασίας: 5 λεπτά

Χρόνος μαγειρέματος: 20 λεπτά

Μερίδες: 5

Υλικά:

• 500 γραμμάρια φουσσίλι (βίδες)
• 5  φέτες λούντζα, κομμένη σε μικρά κομμάτια
• 4 φέτες χαλούμι, κομμένο σε μικρά κομμάτια
• 2 ντομάτες, ψιλοκομμένες
• 2 κουταλιές ελαιόλαδο και φύλλα δύοσμου
• 1/2 κούπα πέστο δυόσμου
• Αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Βράζουμε τα ζυμαρικά σύμφωνα με τις οδηγίες στο πακέτο συσκευασίας.
2. Χρησιμοποιούμε 2 κουταλιές ελαιόλαδο, μαζί με δύοσμο και μπαχαρικά και τσιγαρίζουμε το χαλούμι και τη λούντζα, μέχρι η λούντζα να γίνει τραγανή και το χαλούμι να ροδίσει.
3. Προσθέτουμε την τομάτα και ανακατεύουμε.
4. Βάζουμε τα βρασμένα φουσσίλι, το πέστο δυόσμου, αλάτι και πιπέρι.
5. Ανακατύουμε καλά και τα σερβίρουμε ζεστά.

Έχω αρκετά ακόμη να γράψω για την επίσκεψή μου στην Κύπρο αλλά θα ακολουθήσει άλλο ποστ σε λίγες ημέρες.

Tags: Άγιος Αντώνιος, απόχτι, βίδες, Δυόσμος, ζυμαρικά, Κύπρος, Λεμεσός, λουβάνα, Λουκάνικα, λούντζα, Πανηγύρι, παστουρμάς, Πέστο, Ταξίδια, Τσαμαρέλλα, φουσσίλι, Χαλλούμι, χοιρομέρι

Μια δική μου συνταγή που έκανα κατά τη διάρκεια των γιορτών ήταν εσκαλόπ με κάστανα σε σάλτσα κονιάκ και πορτοκαλιού. Ξέρω ότι δεν δίνω τη συνταγή για λόγους ευνόητους αλλά όπως έχω ξαναπεί, εάν σας αρέσει η συνταγή πολύ ευχαρίστως να σας τη στείλω με e-mail.

Μπορείτε να δείτε τα περισσότερα από τα υλικά που χρησιμοποίησα στο κολάζ αλλά υπάρχουν και κάποια που δεν έχω αποκαλύψει.

Τα εσκαλόπ είναι λεπτές φέτες κρέατος, καθαρισμένες από πέτσες, χόνδρους και κόκκαλα και κτυπημένα για να μαλακώσουν.  Μπορείτε να τα ζητείσετε από τον κρεοπώλη σας αλλά όταν έφτιαξα τη συνταγή ήταν απόφαση της τελευταίας στιγμής και έτσι τα εσκαλόπ τα έκοψα και τα κτύπησα μόνη μου.

Πασπάλισα τα εσκαλόπ με ένα μείγμα μπαχαρικών που άλεσα και μετά τα βούτηξα στο γάλα και αλεύρι – αυγό και κάστανο.

Αφού σωτάρισα τα εσκαλόπ τα έσβησα με το κονιάκ και πορτοκάλι και έφτιαξα και τη σάλτσα.

Τα σέρβιρα με λαχανικά στον ατμό και πατάτες πουρέ και σάλτσα και τα συνόδευσα με ένα ωραίο Κυπριακό κόκκινο κρασί.

Την άλλη βδομάδα θα πάω Κύπρο για λίγες ημέρες και μέχρι να τα ξαναπούμε να είστε καλά.

Tags: εσκαλόπ, Μοσχάρι

Χρόνια Πολλά και Ευτυχισμένο το 2010!! Ελπίζω να περάσετε ωραία τις γιορτές.

Ευτυχώς πέρασε και ο Δεκέμβρης με τις πολλές καταχρήσεις και τώρα θα αρχίσουμε ξανά με πιο υγιεινές συνταγές.

Για να κάνω το ριζότο χρησιμοποίησα κατεψυγμένες γαρίδες, αλλά εάν θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φρέσκες, μόνο που θα υπολογίσετε περισσότερες, αλλά πιστεύω ότι και οι κατεψυγμένες είναι εξίσου καλές και το φαγητό γίνεται σε χρόνο μηδές.   Εάν έχετε προσέξει στις συνταγές μου προτιμώ να χρησιμοποιώ δικά μας υλικά και αντί της κλασικής παρμεζάνας προτίμησα να βάλω φέτα και γραβιέρα.   Η προσθήκη της φέτας έκανε το φαγητό κρεμώδες και μας άρεσε πάρα πολύ.   Επειδή μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργιες γεύσεις, όταν το ξανάφτιαξα, αντί να χρησιμοποιήσω μαϊντανό και άνηθο χρησιμοποίησα ξερό δυόσμο και έγινε υπέροχο!!

Ριζότο με γαρίδες, φέτα και αρωματικά χόρτα – Συνταγή της Ήβης

Χρόνος προετοιμασίας: 10 λεπτά

Χρόνος ψησίματος: 25 λεπτά

Μερίδες: 5 - 6

Υλικά:

• 1 κιλό γαρίδες κατεψυγμένες
• 500 γραμμάρια ρύζι καρολίνα
• ½ κούπα ελαιόλαδο
• 1 μέτριο πράσο, ψιλοκομμένο
• 2 κρεμμυδάκια φρέσκα, ψιλοκομμένα
• 1 – 2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένο
• ½ κούπα λευκό ξηρό κρασί
• 5 ½ κούπες σπιτικό ζωμό κότας
• 2 κουταλιές μαϊντανό, ψιλοκομμένο
• 2 κουταλιές άνηθο, ψιλοκομμένο
• 100 γραμμάρια φέτα, τρίμματα
• 2 κουταλιές γραβιέρα τριμμένη
• Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Βράζουμε τις γαρίδες για πέντε λεπτά και μετά τις στραγγίζουμε.
2. Σε μεγάλο τηγάνι, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το πράσο, τα κρεμμύδια και το σκόρδο, μέχρι να μαλακώσουν, ανακατεύοντας συνεχώς.
3. Προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε για μερικά λεπτά.
4. Σβήνουμε με το κρασί και ανακατεύουμε μέχρι να το πιει. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι. Αρχίζουμε να ρίχνουμε με την κουτάλα ζωμό, μία κάθε φορά, ανακατεύοντας μέχρι να πιει το ζωμό και προσθέτουμε ξανά μια κουτάλα. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να ψηθεί το ρύζι, γύρω στα 20 – 25 λεπτά, αλλά στο τέλος πρέπει να κρατάει λίγο το ρύζι, να είναι αλ ντέντε.
5. Ρίχνουμε τις γαρίδες με την τελευταία κουτάλα ζωμό, τον μαϊντανό και τον άνηθο και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε και τη φέτα.
6. Σκεπάζουμε με το καπάκι και το αφήνουμε για πέντε λεπτά.
7. Το σερβίρουμε ζεστό, με λίγη γραβιέρα από πάνω, λίγο άνηθο και μαϊντανό και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

Σημ:  Όταν φιλετάρω κοτόπουλο, κρατάω τα κόκαλα και τις πέτσες και τα βράζω και κρατάω το ζωμό για τέτοιες περιπτώσεις.  Εάν δεν έχετε ζωμό κότας, χρησιμοποιήστε το ζωμό που βράσατε τις γαρίδες.

Tags: Γαρίδες, Ελληνικά τυριά, Ιταλικές, ρύζι, Ψάρια & Θαλασσινά

Βασιλόπιτα

Tags: Βασιλόπιτα, εορταστικό, Χριστούγεννα

Χρόνια Πολλά κα ελπίζω να περάσατε υπέροχα τις γιορτές.   Δεν μπορώ να πω το ίδιο για εμάς, γιατί δυστυχώς αυτός ο ιός που κυκλοφορεί με στομαχικές διαταραχές πέρασε και από το δικό μας σπίτι.  Περάσαμε μία ολόκληρη μέρα στο νοσοκομείο την Τετάρτη, αφού ο γιος μου είχε τον ιό και στη συνέχεια, την ημέρα των Χριστουγέννων κόλλησε και ο άντρας μου.  Δόξα τω Θεώ που κράτησε μόνο για λίγες μέρες και ήδη αισθάνονται πολύ καλύτερα.   Δυστυχώς ανήμερα τα Χριστούγεννα παρόλο που έφτιαξα τη γαλοπούλα γεμιστή όπως κάθε χρόνο, αφού ήδη την είχαμε παραγγείλει και έπρεπε να την πάρουμε, φάγαμε λίγο μόνο οι υπόλοιποι τρεις μας και οι άλλοι δύο την έβγαλαν με λαπά.

Τα δώρα ακόμη βρίσκονται κάτω από το δέντρο γιατί κανείς δεν είχε τη διάθεση να τα ανοίξουμε και έτσι τα αφήσαμε για την Πρωτοχρονιά.

Χθες ευτυχώς ένοιωθαν πολύ καλύτερα και έτσι ουσιαστικά χθες γιορτάσαμε τα Χριστούγεννα.  Πριν σας πω τι ετοίμασα χθες, θέλω να σας δείξω μια συνταγή που έφτιαξα το περασμένο Σαββατοκύριακο.  Χρησιμοποίησα κιμά γαλοπούλας τον οποίο σώταρα με διάφορα άλλα υλικά που βλέπετε τα περισσότερα στο κολάζ.  Έφτιαξα φύλλο, τύλιξα τον κιμά σε ρολό και από πάνω περίσσεψε λίγη ζύμη που χρησιμοποίησα για να το στολίσω.   Έφτιαξα μεγαλύτερη ποσότητα και έγιναν δύο ρολό.  Το ένα μπήκε στην κατάψυξη πριν ψηθεί και είμαι της άποψης ότι πάντα μπορούμε να κάνουμε μεγαλύτερη δόση και να τα βάζουμε στην κατάψυξη γιατί έτσι κερδίζουμε χρόνο για άλλες δουλειές ή έχουμε ελεύθερο χρόνο για την οικογένεια μας και συμφέρει και οικονομικά.

Έφερα αυτό το παράδειγμα γιατί σήμερα έκανα κάτι παρόμοιο αλλά χρησιμοποίησα κιμά που είχα ετοιμάσει πριν λίγο καιρό και τον είχα έτοιμο στην κατάψυξη.  Έφτιαξα ένα διαφορετικό φύλλο κουρού για αυτό το ρολό και το γέμισα με αυγά βραστά,  με καπνιστή γαλοπούλα φουαντρέ, γραβιέρα και φέτα.

Έφτιαξα μεγαλύτερη ποσότητα φύλλου κουρού και έκανα και μερικά τυροπιτάκια με δύο είδη τυριών.  Έγιναν απίθανα και λιώνανε στο στόμα.

Τέλος για γλυκό έφτιαξα έναν μπακλαβά πολύ διαφορετικό και νόστιμο από τον συνηθισμένο.  Εκτός από τρία διαφορετικά είδη φυστικιών που έβαλα μέσα, έβαλα και ένα άλλο υλικό που δεν έχω ξαναδεί σε μπακλαβά και αφού τον έψησα, τον συρόπιασα με ένα διαφορετικό συρόπι, που όπως βλέπετε είναι ροζ.  Αφού κρύωσε τότε τον βούτηξα μέσα σε σοκολάτα.   Αυτό φυσικά έχει γίνει πολλές φορές αλλά αυτό που τον έκανε πολύ διαφορετικό και πιο νόστιμο ήταν το συρόπι και το άλλο υλικό που έβαλα μαζί με τους ξηρούς καρπούς.

Οι πιο πάνω συνταγές είναι όλες δικές μου δημιουργίες, εκτός από τα τυροπιτάκια, που ακόμη και σ’ αυτά έβαλα τη δική μου πινελιά, και για λόγους ευνόητους δεν βάζω τις συνταγές. Εάν θέλετε κάποια από τη συνταγή πολύ ευχαρίστως να σας την αποστείλω με e-mail.

Δεν ξέρω εάν θα βρω χρόνο μέχρι την Πρωτοχρονιά να ξαναγράψω, γι’ αυτό σας εύχομαι ο Καινούργιος Χρόνος να είναι ευτυχισμένος, με καινούργιες γεύσεις στην κουζίνας σας και με πολλή υγεία να χαιρόμαστε αυτά που φτιάχνουμε.

Tags: Γαλοπούλα, εορταστικό, Ζύμη, κιμάδες, κουρού, Με φύλλο, ρολό, τυροπιτάκια, Χριστούγεννα

Στην Κύπρο αντί να προσφέρονται μπομπονιέρες στους γάμους, το παραδοσιακό κέρασμα είναι το λουκούμι, αλλά όχι το γνωστό λουκούμι.

Τα Λουκούμια είναι παρόμοια με κουραμπιέδες, αλλά αντί για αλεύρι, γίνονται με σιμιγδάλι και λίγο αλεύρι και με  βούτυρο. Παραδοσιακά τους φτιάχνανε στο σπίτι και τους γεμίζανε με αμύγδαλα,  ζάχαρη και κανέλα και όταν είχαν ψηθεί τους έβρεχαν με ανθόνερο ή ροδόνερο και μετά τους κάλυπταν με ζάχαρη άχνη. Η ζάχαρη απορροφούσε την υγρασία από το ανθόνερο και εξωτερικά εδημιουργείτο μια σκληρή στρώση από μυρωδάτη ζάχαρη από το βούτυρο και το ανθόνερο.

Τα λουκούμια ήταν όμορφα τυλιγμένα και μετά την τελετή ο κόσμος χαιρετούσε το  ζευγάρι έξω από την εκκλησία και εκεί του προσφέρουν το λουκούμι.

Στην Κύπρο στους γάμους πάντα προσκαλούσαν πάρα πολλά άτομα, όλο το χωριό, συγγενείς, φίλους και γνωστούς.  Ακόμη και σήμερα τα χίλια άτομα είναι πολύ συνηθισμένος αριθμός καλεσμένων και σε κάποιους γάμους οι καλεσμένοι μπορεί να φτάσουν και τρεις χιλιάδες άτομα.

Θυμάμαι γύρω στη δεκαετία του εβδομήντα, ήταν πολύ συνηθισμένο μετά την εκκλησία να γίνεται γλέντι στα σπίτια.   Όλη τη βδομάδα πριν από το γάμο, γίνονταν πολλές προετοιμασίες και εξυπακούεται ότι όλοι οι συγγενείς και στενοί φίλοι ήταν εκεί για να βοηθήσουν.

Ίσως να αναρωτιέστε πώς θα μπορούσαν να κάνουν το γλέντι στο σπίτι με όλους αυτούς τους καλεσμένους;  Βέβαια για το τραπέζι υπήρχε ξεχωριστή πρόσκληση και οι καλεσμένοι ήταν συγγενείς και στενοί φίλοι.  Πάλι όμως ο κόςμος ήταν πολύς και οι γάμοι γίνονταν σε κανένα άδειο οικόπεδο, εάν υπήρχε κοντά στο σπίτι τους ή το πιο συνηθισμένο ήταν να κλείνουν το δρόμο και το τραπέζι να γίνεται εκεί.  Νοικιάζανε τραπέζια, καρέκλες, πιάτα κλπ. και φέρνανε και μουσικούς και το γλέντι κράταγε μέχρι αργά. Τέτοιοι γάμοι ήταν συνηθισμένοι και κανείς δεν παραπονιόταν γιατί ήξεραν ότι κάποια στιγμή θα το κάνανε και αυτοί.

Τα πράγματα αλλάζουν με τον καιρό και ειδικά μετά τον πόλεμο που μαζεύτηκε πιο πολύ κόσμος στις πόλεις. Όπως έχω πει πολλές φορές, η Κυπριακή κουζίνα επηρεαζόταν αλλά ακόμη συνεχίζει να επηρεάζεται από τις γειτονικές χώρες της Μέσης Ανατολής.  Τα λουκούμια τα φτιάχνουν τώρα με χαλεπιανά.  Τα χαλεπιανά είναι γνωστά στην Ελλάδα σαν Αιγινίτικα. Η Κύπρος εισάγει τα φυστίκια (Pistacia vera L., Anacardiaceae ή Pistaciaceae), από το Αλέπο της Συρίας, γι’ αυτό και ονομάζονται χαλεπιανά.  Το Αλέπο ήταν γνωστό στην αρχαιότητα ως Khalpe (Χαλέπι) ή Βέροια στους Έλληνες.  Κάποια στιγμή λοιπόν άρχισαν να φτιάχνουν τα Λουκούμια με γέμιση από χαλεπιανά όπως τα αραβικά μαμούλ.  Κάποιοι ζαχαροπλάστες, μάλιστα αντί για το τοπικό βούτυρο, χρησιμοποιούν βούτυρο που παράγεται από αυτά τα φυστίκια. Πολλοί συγκρίνουν τα λουκούμια με τα μαμούλια, αλλά δεν πρέπει γιατί είναι διαφορετικά στη γεύση.  Τώρα τα λουκούμια τα παραγγέλνουν από τα ζαχαροπλαστεία, αλλά πιστέψτε με δεν συγκρίνονται με τα σπιτικά.
Πρωτοείδα να φτιάχνουν λουκούμια όταν ήμουν στο γυμνάσιο στο γάμο της ξαδέλφης μου, γιατί ως συνήθως είχαμε μαζευτεί να βοηθήσουμε και θυμάμαι αμυδρά τη διαδικασία.

Σε αντίθεση με τα παστίτσια που ήταν δύσκολο να βρω τη συνταγή, (τελικά δύο από τις αναγνώστριες του blog μου έστειλα με e-mail τη συνταγή και τις ευχαριστώ πολύ. Θα τα φτιάξω μετά τις γιορτές), για τα λουκούμια παρόλο ότιδεν βρήκα καμία συνταγή στο διαδίκτυο, αλλά όπως είπα επειδή αυτά γίνονταν στο σπίτι, οι αδελφές μου ξέρανε πώς τα φτιάχνουν.

Έφτιαξα λίγα για τα Χριστούγεννα, πολύ μικρότερα σε μέγεθος από τα συνηθισμένα και παρόλο που φαίνεται παράξενο γιατί εμείς τα έχουμε ταυτίσει με το γάμο, θεωρώ ότι είναι ένα υπέροχο γλυκό για τα Χριστούγεννα. Αυτά που έφτιαξα έγιναν καταπληκτικά και μπορώ να πω ότι ήταν πολύ πολύ καλύτερα από ό, τι έχω φάει τα τελευταία χρόνια όταν πηγαίνω στην Κύπρο. Έκανα τα μισά με αμύγδαλα με τον παραδοσιακό τρόπο και τα μισά με χαλεπιανά. Τύλιξα το καθένα ξεχωριστά σε σελοφάν και αυτά μπορούν τώρα να διατηρηθούν για μερικές εβδομάδες, όχι ότι θα μείνουν μέχρι τότε.

Τέλος, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους σας Καλά Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές.

Σας είχα υποσχεθεί ότι σήμερα θα ανακοινώσω τον νικητή για ένα μικρό δώρο που σας προσφέρω.  Την κλήρωση του δώρου την έκανα μέσω του Random.Org.

Εάν έχετε την περιέργεια να μάθετε τα μυστικά συστικά που δεν είχα αναφέρει, έχω ενημερώσει το πόστ για τα Μεμομακάρονα.

Σας ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή.

Καιιιιιι, ο νικητής είναιιιιιι ο αριθμός 35.   Συγχαρητήρια στη Γιώτα και παρακαλώ η νικήτρια να μου στείλει τη διεύθυνσή της με e-mail για να ταχυδρομήσω το δώρο.

Tags: Διαγωνισμός, δώρο, Έθιμα, Κουλουράκια και Μπισκότα, κουραμπιέδες, Λουκούμια του Γάμου, Χριστούγεννα

Πολλές φορές σκεφτόμαστε και ξαναστκεφτόμαστε τι να ετοιμάσουμε για το γιορτινό τραπέζι.  Σας δίνω μερικές ιδέες από τις συνταγές μου και ελπίζω να τις απολαύσετε και να περάσετε Καλά Χριστούγεννα.

Ψαρονέφρι γεμιστό με σάλτσα δαμάσκηνου

Γαλοπούλα Ρολό γεμισό

Γαλοπούλα γεμιστή (Κυπριακή συνταγή)

Τι μπορούμε να κάνουμε με τη Γαλοπούλα που μας έχει περισσέψει

Αρνί ή κατσίκι ψητό

Αγριογούρουνο με φασόμηλο και μέλι

Μοσχάρι Νουά με Μαύρη Μπύρα και γλυκόξινη σάλτσα κολοκύθας

Χοιρινό Ρολό τυλιγμένο σε αμπελόφυλλα

Χριστόψωμο

Καλές Γιορτές!

Tags: αγριογούρουνο, Γαλοπούλα, γιορτινό, Κατσίκι, Μοσχάρι, Χοιρινό, Χριστούγεννα, Ψαρονέφρι

Αν σας αρέσουν τα σοκολατάκια και θέλετε να καταπλήξετε τους καλεσμένους σας με κάτι το διαφορετικό, φτιάξτε στο σπίτι σοκολατάκια που γίνονται πολύ εύκολα.

Στην Ελβετία είχα πάρει διάφορες σοκολάτες και εκείνη που μου άρεσε πιο πολύ ήταν η γεύση κανέλας και κόλιαντρου, παρόλο που στην αρχή που είδα αυτό το συνδυασμό στη συσκευασία, μου φάνηκε πολύ παράξενος, αλλά οι Ελβετοί δεν κάνουν κάτι στην τύχη.  Βέβαια στα δικά τους σοκολατάκια σίγουρα είχε και άλλα υλικά αλλά πάλι με τα μπαχαρικά γίνονται πάρα πολύ ωραία.

Τα ρόδια είναι δική μου προσθήκη και πρόσθεταν και αυτά τη δική τους νοστιμιά και είναι πολύ ωραία τώρα τα Χριστούγεννα.  Εάν δεν σας αρέσουν τα ρόδια βάλτε καβουρδισμένα αμύγδαλα μέσα ή φουντούκια ή βάλτε κομματάκια λευκή σοκολάτα μέσα ή κομματάκια γλυκό του κουταλιού, ειδικά πορτοκάλι, νεράντζι ή περγαμόντο.

Εάν δεν έχετε ειδικά φορμάκια για σοκολατάκια βάλτε κουταλιές πάνω σε λαδόκολλα ή σε πλαστικές θήκες για παγάκια.

Για να τα στολίσω με λευκή σοκολάτα χρησιμοποίησα σύριγγα χονδρή (χωρίς τη βελόνα) που αγόρασα από το φαρμακείο.  Τη σοκολάτα τη λευκή τη λιώνουμε με τον ίδιο τρόπο.

Σπιτικά Σοκολατάκια με ρόδι και κανέλα, Συνταγή της Ήβης

Χρόνος προετοιμασίας: 15 λεπτά

Χρόνος ψησίματος: 5 λεπτά

Γίνονται: γύρω στα 25 σοκολατάκια

Υλικά:

• 200 γραμμάρια καλής ποιότητας σοκολάτα της αρεσκείας σας
• 1 κουταλάκι του γλυκού βούτυρο
• ½ κουταλάκι του γλυκού, κοπανισμένο κόλιαντρο
• ½ κουταλάκι του γλυκού, κανέλα
• ½ ρόδι

Εκτέλεση:

1. Καθαρίζουμε το ρόδι να το έχουμε έτοιμο.
2. Σε μπεν μαρί ή σε διπλή κατσαρόλα λιώνουμε τη μαύρη σοκολάτα και μόλις αρχίσει να λιώνει βάζουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε.
3. Κοπανίζουμε τον κόλιαντρο και τον προσθέτουμε στη λιωμένη σοκολάτα, καθώς και την κανέλα και το ρόδι και ανακατεύουμε με μία σπάτουλα σιλικόνης.
4. Εάν έχουμε τα φορμάκια σιλικόνης τα γεμίζουμε.  Εάν δεν έχουμε με ένα κουτάλι βάζουμε κουταλιές σε ένα δίσκο στρωμένο με λαδόκολλα.
5. Τα βάζουμε στην κατάψυξη περίπου δύο ώρες και μετά τα ξεφορμάρουμε.
6. Τα συντηρούμε στο ψυγείο.

Σημ:  Εάν τα στολίσετε με λευκή σοκολάτα θα πρέπει να τα ξαναβάλετε στην κατάψυξη μέχρι να στερεοποιηθεί και η λευκή σοκολάτα.

Tags: Ρόδι, Σοκολατάκια, Χριστούγεννα